Różne odcienie zieleni

Liczyłam na to, że to będzie gorące, piękne lato (naczytałam się prognoz na jednym z portali i uwierzyłam jak głupia). Planowałam więc więcej takich wyjazdów nad morze, już z Marysią, a poza tym miałam piękny plan spędzania całych dni z dziewczynkami w parku - kocyk, jedzonko, picie, piłka i cały dzień zabawy. Nie spędziłam tak ani jednego dnia. A to trzeba było coś zrobić w domu, a to pogoda nie taka, a to to, a to tamto. Nagle poczułam w powietrzu jesień i zrobiło mi się tak potwornie przykro... I zdałam sobie sprawę, jak ucieka czas. Moja Zosia, jeszcze niedawno nieporadny maluszek, lada chwila zacznie mówić i będę tęskniła za ciszą. Marysia, jeszcze niedawno w brzuchu, lada moment zacznie przewracać się na brzuszek sama, a za kolejną chwilę będzie siedzieć, potem chodzić... Uciekają te chwile, jedna po drugiej. I jeśli nie będę się cieszyła nimi teraz, kiedy trwają, tylko czekała na bardziej sprzyjające warunki, to odejdą bezpowrotnie, a ja nie zdążę ich odpowiednio przeżyć.

Ciągłe wymówki, usprawiedliwienia - a to nie ma czasu, a to pieniędzy, a to sił... Owszem, nic na siłę, wiadomo, że najlepszy wypad w ciekawe miejsce nie będzie cieszył, jeśli oczy będą się zamykać ze zmęczenia. Jednak za dużo marudzę, a za mało robię. Odkładam na później, które może nigdy nie nadejść. Jak dzień spędzony w parku...

DLatego teraz, zamiast siedzieć przed komputerem, usiądę z Zosią i będziemy razem rysowały. Będę miała chwilę dla siebie, jak ona pójdzie spać, teraz mogę się przecież pobawić z nią. Szczególnie, że dom posprzątałam wieczorem, a obiad trzeba tylko odgrzać popołudniu. Dziś mogę spędzić cały dzień z moimi dziewczynkami.